Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Interpretacja
Już w pierwszym wersie poeta zwraca się bezpośrednio do Szopena: „Byłem u Ciebie...”, jest to zatem przykład liryki inwokacyjnej.
INWOKACJA - rozpoczynająca utwór lit. lub jego część uroczysta prośba skierowana do muzy lub do istot nadprzyrodzonych, o natchnienie do stworzenia dzieła, np. Panno Święta, co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie! A. Mickiewicz „Pan Tadeusz”.
Konwencja ta będzie kontynuowana w całym dziele i choć Szopen nie odezwie się ani słowem, to jego milczenie jest dostatecznym powodem do wygłaszania przez poetę monologu.

Utwór ten jest wieloczęściowy. W trzech pierwszych zwrotkach opisuje poeta zapamiętaną przez niego sylwetkę gasnącego artysty. Norwid wspomina postać Szopena, podobnego do liry Orfeusza, do postaci marmurowej dłuta Pigmaliona. Nawiązanie do mitów jest celowe. Orfeusz wzruszał przyrodę swoją muzyką, Pigmalion zaś ożywił rzeźbę; życie i twórczość muzyka stają się mitem dzięki wielkości jego osoby.

Dostrzegamy bladą twarz i alabastrowe dłonie Szopena, które zlewają się w jedno z bielą klawiatury fortepianu. Ostatnie dni życia artysty są niezwykłe: „Pełne, jak Mit, Blade, jak świt”. Zatem zbliżająca się śmierć nie oznacza dla niego końca, jedynie przejście w inny, wyższy wymiar istnienia, gdyż mit jest czymś ponadczasowym, wiecznie żywym.

Kolejne trzy części wprowadzają już innego bohatera. Jest nim nie tylko sam muzyk, ale i jego muzyka. To właśnie dzięki niej śmierć autora nie oznacza kresu jego dzieła. Jest ona wartością ponadczasową, która tworzy pomost między sztuką starożytnej Grecji a współczesnością. Posiada ona również doskonałość klasyczną połączoną z peryklejską prostotą (mowa o sztuce greckiej z czasów Peryklesa w V w. przed Chrystusem). Podmiot liryczny rozważa samą istotę sztuki. Tu odwołuje się do takich twórców jak Fidiasz – grecki rzeźbiarz, Ajschylos – tragik czy też Dawid – psalmista biblijny, a także Szopen, którzy realizowali swą sztukę w sposób doskonały poprzez łączenie istoty i formy: „Zwiesz się razem: Duchem i Literą.” W części tej widzimy odpowiedź na pytanie, dlaczego prawdziwa sztuka jest niezrozumiała w realnym świecie. Otóż cechą takiego świata jest niedoskonałość, zaś sztuka jest czymś doskonałym, tworzącym idealną całość. Dlatego nie można na ziemi zrealizować jej ideału:


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Bema pamięci żałobny rapsod - analiza i interpretacja
2  Bibliografia
3  Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie... - analiza i interpretacja



Komentarze: Fortepian Chopina - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2018-12-09 16:13:38

Zawsze pomaga mi w zrozumieniu rzeczy których nie łapie ;). Dobre opracowanie po przeczytaniu przeanalizowałam wiersz i sama zrobiłam interpretacje . 5 wpadła ;) Wielkie dzięki !


2018-12-08 21:18:51

"Nie występują w nim rymy, apostrofy, anafory" „I znów widzę, acz dymem oślepian, jak przez ganku kolumny Sprzęt podobny do trumny Wydźwigają... runął... runął... Twój fortepian!” a tu nie ma rymów? apostrofy tez są... do szopena bezpośrednio... ale ogolnie wszystko poza tym w porządku;)


2018-12-04 15:03:48

mam pytanie... może ktoś powiedzieć mi coś sensownego na temat tytułu? chodzi mi głownie o to dlaczego w niektórych wydaniach brzmi "Fortepian Chopina" w innych zaś "Fortepian Szopena" jak jest w oryginale i skąd ta różnica


2018-12-03 20:36:42

Niestety, na maturze należy się wstrzelić w klucz - szkoła jest instutucją, w której uczą schematów myślenia. Z myśleniem samym w sobie bywa już gorzej.


2018-11-25 18:45:31

Taka różnica, że Szopen jest spolszczony, a Chopin to właściwe nazwisko. Co do sensu tytułu, to wystarczy przeczytać wiersz i się dowiesz. Bo nie da rady tak w dwóch zdaniach tego wytłumaczyć :P.




Streszczenia książek
Tagi: