Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Interpretacja

Wiersz ten pokazuje nie tyle sylwetki wielkich ludzi, ile mówi o ich „niewspółczesności”. Byli oni bowiem przez współczesnych niedocenieni. Swoimi myślami, utworami, sposobem bycia wykraczali poza czasy swej epoki, co stanowiło ich tragedię. Fakt, iż byli wyobcowani w społeczeństwie, potęgował ich wielkość w latach późniejszych. Utwór ten podzielić można zasadniczo na dwie części. W części pierwszej podmiot liryczny przypomina tragiczne losy wielkich postaci, które dopiero po swojej śmierci doczekały się uznania i sławy. Postacie te miały odwagę wystąpić z nowymi poglądami, dzięki czemu udało im się doprowadzić do wielkich, epokowych przełomów. Jednak nagrodą jaką za to otrzymali za życia były prześladowania i pogarda. Ich ciała nawet po śmierci nie zaznały spokoju.

W kolejnych zwrotkach Norwid przywołuje postać Sokratesa (otrutego, a później uhonorowanego spiżowym posągiem), Dantego (wygnańca z rodzinnego miasta - Florencji, chowanego w kilku miejscach), Kolumba (którego prochy były kilkakrotnie przenoszone), Camoesa (którego grób został zniszczony przez trzęsienie ziemi), Kościuszkę (który miał dwa groby), Napoleona (zmarłego na wygnaniu) oraz Mickiewicza. Poeta podkreślał, że jeśli ktoś ma więcej niż jeden grób to tak, jakby nie miał żadnego.

Część druga utworu to skierowanie się podmiotu lirycznego ku zmarłemu poecie. Ironicznie przewiduje on, iż dopiero przyszłe pokolenia uznają zasługi i wielkość wieszcza:
„A lać ci będą łzy potęgi drugiej
Ci, co człowiekiem nie mogli Cię widzieć...”
Śmierć Mickiewicza jest okazją do wypowiedzenia smutnej prawidłowości historycznej. Regułą jest, że wielcy, wybitni ludzie za życia są uznawani przez społeczeństwo za margines. Ich geniusz nie pasuje do czasów, w których przyszło im żyć. Dlatego ich nowatorstwo zrozumienie odnajduje dopiero po ich śmierci, kiedy to ludzie zaczynają ich doceniać, czego wyrazem może być stawianie im pomników.

Kształt artystyczny

Utwór ma budowę dwuczłonową. Jest to rozbudowana paralela historyczna, którą uzupełnia wróżba dotycząca przyszłości oraz refleksja filozoficzno - społeczna.
PARALELIZM – według słownika terminów literackich jest to powtórzenie w utworze literackim jakiegoś elementu lub zasady budowy , wprowadzenie składnika pod pewnym względem analogicznego do już użytego w utworze. Prowadzi to do uwydatnienia podobieństwa lub przeciwstawienia. Uważany jest on za jedną z podstawowych zasad poezji ludowej, gdzie służył zwłaszcza do kontrastowania przyrody i świata ludzkiego. Często pojawia się w gatunkach sięgających do folkloru, np. w balladach.
Pytania retoryczne: (Coś ty uczynił swoim, Camoensie, Że po raz drugi grób twój grabarz trzęsie, Zgłodziwszy pierwej?”)oraz powtórzenia struktur składniowych: („Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie”, „ Coś ty Italii zrobił, Alighieri”), które widoczne są w części pierwszej, podkreślają tragiczne losy wybitnych ludzi.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Wielcy ludzie w poezji Norwida
2  Bibliografia
3  Do obywatela Johna Brown - wiadomości wstępne



Komentarze: Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie... - analiza i interpretacja

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2018-12-04 22:29:11

interpretacja 'trafiona':) zreszta jak kazda tutaj:) ale błagam...niech ktoś umieści tutaj interpretacje "Mojej piosnki I"


2018-12-02 21:01:11

fajnie napisana praca!! same konkrety, bez niepotrzebnego lania wody!! brawo brawo!! inny wiersz norwida o podobnej wymowie (mozna się do niego odwołać w pracy) to "fortepian szopena" pozdwaiam!! :D


2018-11-29 22:57:08

do gosi i anki ;] dziewczyny wiersz powstał w styczniu, roku 1856 czyli rok po śmierci Mickiewicza więc autor nie wiedział jeszcze wówczas, ze zwłoki Mickiewicza zostaną sprowadzone do francji a następnie na Wawel. Po to właśnie zostawil puste miejsce, niedokończony trójwers. Gdyby wiedzał pewnie opisałby, ze także i jego nie pochowano w jednym miejscu tylko przenoszono A.Mickiewicza z miejsca na miejsce, z polski do francji i dokończył by wiersz. Wtedy było mu to nieznane więc zostawił puste miejsce. Ale miał racje. Adam Mickiewicz tak jak reszta wielkich nie zaznał po śmierci spokoju.


2018-11-21 20:11:27

Pieknie, przydalo sie :)


2018-11-17 17:10:56

moi drodzy, chodzi o zupełnie co innego. norwid nie lubił mickiewicza, wynikało to z tego, że mickiewicz był sławny a norwid nie, pomimo tego, że to w sobie dopatrywał sie wieszcza, ale nie mógł być ceniony, bo już jego miejsce zajął mickiewciz słowacki, krasicki. i mickiewicz nic nie zrobił po ? są kropki, bo nic nie zrobił...




Streszczenia książek
Tagi: