Moja ojczyzna - Cyprian Kamil Norwid
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Kto mi powiada, że moja ojczyzna:
Pola, zieloność, okopy,
Chaty i kwiaty, i sioła - niech wyzna,
Że - to jej stopy.

Dziecka - nikt z ramion matki nie odbiera;
Pacholę - do kolan jej sięga;
Syn - piersi dorósł i ramię podpiera:
To - praw mych księga.

Ojczyzna moja nie stąd stawa czołem;
Ja ciałem zza Eufratu,
A duchem sponad Chaosu się wziąłem:
Czynsz płacę światu.

Naród mię żaden nie zbawił ni stworzył;
Wieczność pamiętam przed wiekiem;
Kluch Dawidowy usta mi otworzył,
Rzym nazwał człekiem.

Ojczyzny mojej stopy okrwawione
Włosami otrzeć na piasku
Padam: lecz znam jej i twarz, i koronę
Słońca słońc blasku.

Dziadowie moi nie znali też innéj;
Ja nóg jej ręką tykałem;
Sandału rzemień nieraz na nich gminny
Ucałowałem.

Niechże nie ucza mię, gdzie ma ojczyzna,
Bo pola, sioła, okopy
I krew, i ciało, i ta jego blizna
To ślad - lub - stopy.Paryż, styczeń 1861

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie... - analiza i interpretacja
2  Pióro - analiza i interpretacja
3  Do obywatela Johna Brown - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Moja ojczyzna - Cyprian Kamil Norwid







    Tagi: