SARIUSZ
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
1862

I
Oni myśleli, że już na okopach
Historii - nogą tratują po chłopach:
I że jednego zabrakło szlachcica
W Ojczyźnie całéj...!
II
Amarantowa że zdmuchniona świéca;
Że nie zostało nic... tylko lewica.
A wiatr od Azji tętni i pośwista:
"Gdzież ideały?"

III
Ale Sybilla dziejów jest przeczysta -
Duch niepoprawny wciąż Idealista,
Więc dość mu nieraz jednego człowieka,
Co prawd nie kryje.

IV
I wybrał Ciebie on - od wieków-wieka
Słynny Sariuszu!... Ciebie, bez korony
Królującego, nazwał duch: miliony...
A wiatr, od Azji poświstując, szczeka:
"Historia żyje!..."




  Dowiedz się więcej
1  Bema pamięci żałobny rapsod - wiadomości wstępne
2  Do obywatela Johna Brown - analiza i interpretacja
3  Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie... - wiadomości wstępne



Komentarze
artykuł / utwór: SARIUSZ




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: